Home » Mobiliteit » Vijf taboes over mobiliteit

Vijf taboes over mobiliteit

Vijf taboes drukken hun stempel op het maatschappelijk debat over mobiliteit. Deze taboe-onderwerpen komen dus niet aan de orde, maar hebben wél invloed. Ze leiden daarom tot een onvolledig en eenzijdig beeld van de mobiliteitsproblematiek en hoe die het best is aan te pakken. Het doorbreken van deze taboes is dan ook noodzakelijk voor de vernieuwing van het mobiliteitsbeleid, zodat we daadwerkelijk gaan doen wat écht werkt voor bereikbaarheid, economie en duurzaamheid. Nederland heeft dan ook een Deltaplan Bereikbaarheid nodig in plaats van het Deltaplan Mobiliteit van de Mobiliteitsalliantie.

Wat blijft ongezegd?

Ook het recente Klimaatakkoord respecteert de taboes over mobiliteit. In dit akkoord geeft het kabinet aan hoe het mobiliteit binnen de afspraken van Parijs wil brengen. Er staan veel verstandige overwegingen en afspraken in. Toch denk ik dat de noodzakelijke omslag zo niet tot stand gaat komen. Dit komt door de knellende kaders waarbinnen de klimaattafel de voorwas voor het kabinet heeft gedaan. Belangrijke feiten en inzichten zijn buiten beeld gebleven. Hetzelfde geldt voor de notitie van de Mobiliteitsalliantie, die ook in juni werd gepubliceerd, onder de veelzeggende titel ‘Deltaplan 2030 – hoog tijd voor mobiliteit’. Deze notitie herhaalt de bekende mantra’s: mobiliteit groeit, de files nemen toe, treinen zitten vol, mobiliteit moet slim en duurzaam en daarom moet de overheid meer geld in mobiliteit steken. Dit verhaal is de afgelopen 25 jaar vrijwel onveranderd gebleven, terwijl mobiliteit en verstedelijking wél zijn veranderd. Het meest opvallend aan de notitie van de mobiliteitslobby is dus juist wat er niet in staat. Dit zijn de taboes. Ik leg ze alle vijf op tafel:

Taboe 1: Mobiliteit groeit niet meer

Taboe 2: Onbetaalde rekening van 21 miljard euro

Taboe 3: Files blijven

Taboe 4: Betere bereikbaarheid door verstedelijking

Taboe 5: Niet het Rijk maar de stadsregio

Taboes zijn effectief

De vijf genoemde taboes staan niet in het Deltaplan Mobiliteit van de Mobiliteitsalliantie en ook niet in het Klimaatakkoord. Ook ontbreken ze vrijwel geheel in de media. Over taboes wordt niet gepraat en dit is ook precies hun functie. Duidelijk is dat de mobiliteitslobby belang heeft bij deze vijf taboes. Statistiek die laat zien dat de mobiliteit van de Nederlander het afgelopen decennium niet is gegroeid, roept niet het gewenste gevoel van urgentie op. Vertellen dat er al een onbetaalde rekening van 21 miljard ligt, helpt niet als je om een miljard extra vraagt. Dat verstedelijking ook een manier is om de bereikbaarheid te verbeteren, relativeert de wensen van de mobiliteitslobby. En als files niet opgelost kunnen worden, verdwijnt dit populaire argument voor wegaanleg naar de achtergrond.

Het is dus goed te begrijpen dat de mobiliteitslobby deze taboes in stand houdt. Met hun verhaal over mobiliteit – en wat daarin ontbreekt – creëren ze bij publiek en politiek een beeld dat hun belangen ondersteunt. Omgekeerd ondermijnt dit het draagvlak voor andere beleidsopties. Als prijsbeleid prioriteit zou hebben, dan is het logisch om jaarlijks onderzoek naar de onbetaalde rekening te publiceren. Als de prioriteit echt zou liggen bij bereikbaarheid, dan zou het belang van stedelijke verdichting en decentralisatie van het mobiliteitsbeleid op de voorgrond worden gezet.

Lees het hele artikel

bron: Verkeerskunde

 

 

Bekijk ook

Station van de toekomst is stadspark of ‘Feederstation’

De binnenstad als plek om te wonen en werken wordt steeds populairder en daarmee ook …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *